Hans Teklenburg
Geboren op 15 juni 1967 te Almelo als de zoon van een twee-eiige tweeling van ouders afkomstig uit het Brabantse land. Een kleine jongen die niet veel van de wereld snapt en zich aanpast op wat er nodig is om te overleven in de eind jaren 60,70 en 80-er jaren. Hij zit op de Mavo en daarna de Havo en gaat na zijn dienstplicht naar de AKI in Enschede
Kunstacademie
De AKI in Enschede. Aangenomen door het vertellen van de verhalen in zijn dienstplicht en niet door zijn amateuristische tekeningen. Op deze vrije opleiding ontwikkeld hij zijn creatieve geest op de beeldhouw afdeling. Het leren van wat kunst maken eigenlijk inhoud.. een uitspatting van materialen in .. ja, wat doe je er mee? Materiaal kennis was het voornaamste. Houtbewerking, metaalbewerking verf etc.. er word veel geëxperimenteerd. In de laatste jaren van de opleiding krijgt het idee zelf grip op de materialen en worden er ruimtelijke schilderijen gemaakt. Niet alleen met verf maar ook ander materiaal. Metaal, hout , stickers.. zo maar dingen van de straat of autosloperij of TL-lichtbuizen. Het beleven van de door mensen bedachte natuur en de daar bijhorende vorm en reclame "taal ' krijgen hierdoor zijn eerste uitingen.
Rotterdam.
Gelijk na het behalen van het diploma word de stap gemaakt om samen met 2 andere bandleden/ kunstenaars naar Rotterdam te verhuizen om het daar te gaan maken. Niet naar Amsterdam want "daar gaat iedereen heen". In Rotterdam bewoont hij door toeval of geluk twee huizen als antikraak op zuid in de wijk Charlois. Geen geld..wel ambitie.. dus dan maar materialen vinden van de straat en daar wat van maken. Met wat hij daarvan maakt vraagt hij een subsidie aan bij het FBK ( Fonds voor Beeldende Kunst) die tot zijn verbazing wordt gehonoreerd. De winst hiervan is zodanig dat de spirit wordt aangewakkerd om galeries te benaderen, wat resulteert in het aansluiten bij galerie Delta tegenover het café Melief Bender. De oprichter van galerie Delta, Hans Sonnenberg, was een uitzonderlijke kunstliefhebber die met een jachtige bijna geldgierige blik keek naar "handel" en geobsedeerd door de "vrije" jonge kunstenaars keek naar de werken van de kunstenaars. Zo was het dat hij de pop art naar Nederland bracht in de jaren 70 en 80 als o.a de ontdekker van Jean Michel Basquiat. Een collectie van Andy Warhol, Roy Lichtenstein, Jasper Johns, Richard Hamilton, Robert Indiana etc.. je kon het zo gek niet bedenken. Daar word het werk van Teklenburg aan toegevoegd. Diverse exposities later lijkt het kunstenaarschap toch wat tegen te vallen. Er worden uiteindelijk 2 grote stukken verkocht voor 3500 gulden per stuk. Dat is toch niet niks maar het inkomen is instabiel. Het rock en roll leven als kunstenaar in Rotterdam gaat niet goed. Echt thuis voelen in Rotterdam doet het niet. De Rotterdamse cultuur valt hem tegen.. het is anders. Almeloër zijn is toch ja .. hoe zal ik het zeggen.. ja wat anders. Het antikraak verhaal zit er op en de atelierruimte wordt ineens beperkt in een duplexwoning in de wijk Feyenoord. Het werk wat dan gemaakt wordt, zijn geen bouwwerken meer maar worden schilderijen van verf.
Galerie Delta 1994 op de Nieuwe Binneweg Rotterdam
Hans Sonnenberg en Tom
Een eigen groter atelier is de wens om weer wat groter werk te maken. Het gevolg is dat er een bijbaan gezocht wordt in de decorbouw. Met als verrassing het terugkeren naar Almelo vanwege een machinale houtbewerking omscholing die op dat moment alleen bestond in Almelo. In Almelo wordt nog wel kunst gemaakt. Hij wordt gevraagd om antikraak te wonen in de oude rechtbank en doet mee aan een atelierroute 1997 en exposeert in het BAK en in cafe de Stam. Maar veel tijd voor kunst is er niet meer. De opleiding neemt tijd in beslag en er komt een stageplek bij Intresta in Ootmarsum. Een vanuit een aannemer losgeraakt tak met 5 personen die stands en decors van hout bouwen.
Intresta Artica
Het standbouw werk verbaasd Hans. Beetje wandjes en constructies bouwen en op beurslocaties weer in elkaar zetten.. schilderen en stickers plakken. Zo maar weg vanuit de werkplaats.. geen mobiele telefonie dus je ging gewoon weg en als het klaar was kwam je weer terug. Wauw..Heel Europa door voor werk. Hans krijgt een contract na een jaar stage in 1998. Er worden decors gemaakt in de vorm van grote kerst kastelen een piratenschip etc.. prachtig werk. De standbouw is er ook. Een reclame tak die zorgt voor commerciële georiënteerde bouwwerken. Het bouwen is het mooist. Het resultaat.. ach de mensen zijn er blij en de verbindende factor tussen mensen is eigenlijk datgene wat het leukst maakt. Welk product het omgaat interesseert hem eigenlijk niet zo. Ondanks de reclame " taal" die in Hans zijn opinie de grote boosdoener is van de, zoals hij noemt psychologische oorlogsvoering in het manipuleren van mensen, bouwt hij gewoon door overal in Europa met als eerste uitschieter in 2003 een showroom in Hong Kong.
Het standbouw werk laat niet veel vrije tijd toe en hij besluit om in 2005 naar kantoor te verhuizen als projectmanager. Dat valt hem nog wel tegen.. veel denkwerk ipv met handen. Maar ook dat krijgt hij onder de knie en binnen een paar jaar kan hij zijn standbouw ervaring gebruiken en bouwt hij binnen het bedrijf een eigen klantenkring om zich heen. Het werk stroomt lekker binnen. Er wordt veel gewerkt.. heel veel. Alles is mogelijk.. Als er aanvragen komen die uitzonderlijk ver weg zijn of “onhaalbaar”dan pakt hij die gelijk aan samen met het op dat moment groeiende communicatie agency artica. De mooiste uitschieters zijn Dubai, Abu Dhabi, Mumbai, Delhi, en Sao Paulo.
Het vuur ontstaat
Op die laatste plek leert hij Adam Neate kennen in de wijk Beco da Batman. Een van oorsprong expressieve Londense street artist die vanuit Sao Paulo zijn werk maakt en verkoopt. Samen hebben ze vele kunst discussies over kunststromingen en nog veel meer. Hij inspireert Hans enorm en zodra hij thuis is koopt hij een doos met vele kleuren verf voor als het moment daar is.
Een jaar later bijna in december 2025 is het moment daar en begint hij te schilderen.. de passie die hem nooit los heeft kunnen laten. De extra jus die, de op de AKI gestarte fascinatie van de door mensen bedachte natuur, erbij is gekomen is "de vlek". "Als je goed kijkt zijn wij allen vlekken.. een kort bestaan en weggeveegd voordat we het weten dus laten we het leven respecteren zoals we het toegeworpen krijgen en het bewuster beleven. En als het een hardnekkige is nah dan is dat dan maar zo..hoe kut t ook soms is. Maar weet je er zijn heeel veel mooie vlekken ".
Of hij zich zelf kunstenaar noemt.. Nee, .. ik ben niet zo van de titels.. Ik ben gewoon Hans Teklenburg.
Adam Neate genietend vn de lentezon bij Buteco do Edy
Dank je wel Marlot voor je liefde die je me hebt gegeven tijdens ons schildersgeluk. Je bent een prachtig mens die mooie dingen maakt met o zo veel liefde voor het leven in de mooiste details.
Ik ben er trots op dat ik jou ken.
Goeiemorgen vogels, goeiemorgen bloemen, goeiemorgen wereld. Hier ben ik.
Waar was ik ook alweer gebleven..
